Πόνημα για την νομοθεσία περί ζώων συντροφιάς
30 October 2017
Η Ροδιακή Λέσχη στηρίζει το Rhodes for Life
22 November 2017

ICARO

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, κατά την επίσκεψή μου στην Αθήνα, είχα την ευκαιρία με την οικογένειά μου να επισκεφτούμε το Μουσείο Μπενάκη και την έκθεση του ICARO.

Η εταιρία κεραμικών ICARO ιδρύθηκε από τους Ιταλούς το 1928, με μία σειρά και άλλων εταιριών όπως CAIR κ.α., στο πλαίσιο του σχεδίου για την εκβιομηχάνιση και Ανάπτυξη της Ρόδου.

Σκοπός του εργοστασίου, ήταν η κατασκευή καλλιτεχνικών κεραμικών και πιο συγκεκριμένα αντιγράφων των κεραμικών Ιζνίκ, τα οποία υπήρχαν άφθονα στα Αρχοντικά της Λίνδου.

Η παραγωγή κεραμικών της ICARO ακμάζει τη δεκαετία 1930-40 και κατορθώνει να επιβιώσει την περίοδο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την Ενσωμάτωση η εταιρία αγοράζεται από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Χατζηκωνσταντή, γαμπρός του Ιωάννη Ζίγδη, και με την ελληνική ονομασία πια ΙΚΑΡΟΣ συνεχίζει την λειτουργία της . Παράλληλα με την τουριστική ανάπτυξη του νησιού καταφέρνει να γίνει μία από τις 2 μεγαλύτερες εταιρίες κεραμικών στην Ελλάδα (η άλλη είναι ο Κεραμεικός με έδρα την Αθήνα).

Εκτός του ότι καθιέρωσε την παραγωγή καλλιτεχνικών κεραμικών ως μία από τις βασικές δραστηριότητες της Ρόδου, ο ΙΚΑΡΟΣ στα 40 χρόνια “ελληνικής” λειτουργίας του απασχόλησε 500 περίπου νέους Ροδίτες!!

Στην σημερινή φάση της οικονομίας της Ρόδου, και στην προσπάθεια να αναδειχθούν νέοι Τομείς για την Ανάπτυξη του νησιού μας, ίσως θα έπρεπε να κοιτάξουμε Πίσω για να Προχωρήσουμε Μπροστά. 

Αυτό είναι ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ρόδου μας απέναντι στις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδος.

Νίκος Διακίδης

Ιδρυτικό Μέλος της Ροδιακής Λέσχης

ΥΓ 1:Είναι φυσικό και θα πρέπει η Ροδιακή Λέσχη να επιδιώξει ή να στηρίξει την “μεταφορά” της συγκεκριμένης Έκθεσης στο φυσικό της χώρο, τη Ρόδο.

ΥΓ2: Η εταιρία έπαυσε την λειτουργία της το 1988, μετά από το θάνατο το Κ. Χατζηκωνσταντή και της συζύγου του Φαίδρας, σε τροχαίο το 1987 την ημέρα που η εθνική μπάσκετ της Ελλάδας κέρδισε το Ευρωπαικό Κύπελο. Στο τροχαίο αυτό έτυχε να είμαι με τον πατέρα μου στο αυτοκίνητο ακριβώς πίσω από αυτό του ιδιοκτήτη του ΙΚΑΡΟΣ και είναι μία στιγμή που προσωπικά με σημάδεψε και με έδεσε με το όνομα αυτό.